Arnoud Matser werkt inmiddels ruim 5 jaar bij Merosch. Lees zijn terug- en vooruitblik en nadrukkelijke oproep.

Alweer bijna 6 jaar werk ik bij Merosch met veel passie aan de voorlopers op het gebied van duurzame ambities: Energieneutrale schoolgebouwen, gasloze woonwijken en zeer ambitieuze renovaties.
Een fantastische ontwikkeling in die tijd is dat de ambities van de voorlopers van toen, nu gewoon zijn geworden. De ambitie is er, de techniek is er (al lang) en de wil is er eindelijk ook! Kopers van nieuwbouwwoningen kijken verbaasd op als een 'duurzame' woning wordt aangeboden met een gasketel en drie PV-panelen. Maar hoe komt het dan dat er nog steeds gigantisch veel bouwbesluitniveau woningen en utiliteitsgebouwen worden gebouwd en hoe komt het dat de verduurzaming van de bestaande voorraad veel te langzaam gaat?

In mijn optiek heeft dit één oorzaak: Geld. Keiharde knaken. En dat hoofdzakelijk in de gevallen waarbij het misgaat met geldstromen. Ten eerste gaat het fout bij nieuwbouwwoningprojecten en particuliere woningeigenaren: de meerinvestering die gedaan moet worden om woningen duurzamer te maken, is niet volledig terug te zien in de waardestijging bij verkoop. Gevolg: de waarde van bouwgrond daalt en particulieren zijn terughoudend om te investeren. Ten tweede bij de bekende split incentive tussen beleggers en huurders. De beleggers kunnen de investeringen in energiebesparende maatregelen niet terug verdienen, omdat ze de energielasten niet dragen en kunnen de energiebesparing niet voldoende verrekenen middels verhoogde huurprijzen. Gevolg: beleggers investeren niet snel in extra duurzaamheidsmaatregelen.

De vraag die bij beide situaties naar boven komt is: waarom wordt verlaging van exploitatiekosten onvoldoende gezien als meerwaarde van het vastgoed of de huurprijs? Zelf weten wij veel over techniek en bijbehorende business cases, maar waardebepaling van vastgoed of huurprijzen is niet onze markt. Hoe zorgen we ervoor dat duurzaamheid voldoende waarde krijgt? De ambitie is er, het geld is er (mits verstandig geïnvesteerd), de techniek is er en de wil is er. De cirkel is bijna rond! Wie knoopt het laatste eind aan elkaar? Ik nodig u van harte uit voor een bak koffie.

Arnoud Matser

Terug naar het overzicht

"Zonder wrijving geen glans"
Ronald Schilt